مقالات

LADYGUNN – SYLVIA BLACK ON “SHADOWTIME”, AGENCY, DARKNESS AND THE MARKING OF “SPEAKING IN LANGUES”


کنجکاوی بی قرار مدت هاست که تعریف شده است سیلویا بلک مسیر، و با “Shadowtime” در حال حاضر در جهان، این غریزه احساس می کند به طور کامل تحقق یافته است. این آلبوم به عنوان جالب‌ترین پروژه آن‌ها تا به امروز، شامل راک گوتیک، تنش پست پانک و ظرافت موج نو در مجموعه‌ای از آثار شکل‌گرفته از حافظه، مکان و خودمختاری است. در مرکز تک آهنگ “Talking in Tongues” قرار دارد، آهنگی تاریک و هیپنوتیزم کننده که بسیاری از ایده های اصلی آلبوم در مورد کنترل، تسلیم و وسوسه را تقطیر می کند.

https://www.youtube.com/watch?v=OTNSVE6Digs

همراه با یک تجسم سختگیر و جذاب، «صحبت کردن به زبانها» لحن را برای «زمان سایهاین آلبوم با احساس خطر غیرقابل مقاومتش. این آلبوم که عمدتا توسط خود بلک نوشته، تهیه‌شده و اجرا شده است، بازگشت او به کالیفرنیا و تعهدی دوباره به گذشته‌اش را بازتاب می‌دهد، که در طول سال‌ها تجربه ژانر در نظر گرفته شده است.

در این مصاحبه، بلک درباره ایده‌هایی بحث می‌کند که «Shadowtime» را هدایت می‌کنند، تکامل تک‌آهنگ و تصویری‌اش، رویکرد مبتنی بر باس او به ترانه‌سرایی، و اینکه چگونه دهه‌ها همکاری در صحنه‌های زیرزمینی، پاپ و تجربی همچنان به کار او ادامه می‌دهد.

LADYGUNN – SYLVIA BLACK ON “SHADOWTIME”, AGENCY, DARKNESS AND THE MARKING OF “SPEAKING IN LANGUES”

ایده اصلی که می‌خواستید با «Shadowtime» بررسی کنید، چه بود و چگونه فرآیند نوشتن و تولید را شکل داد؟

ایده اصلی که می‌خواستم در «Shadowtime» بررسی کنم، مکان و زمانم در لس‌آنجلس و به طور کلی کالیفرنیا بود. همچنین قصد داشتم این آلبوم را بسیار ساده تر از آنچه هست یا قبلا انجام داده ام بسازم. می‌خواستم فقط یک آهنگ ساده انجام دهم تا بتوانم متحرک‌ترین و آزادترین باشم. به نوعی، کمی پیچیده تر شد. اکنون آلبوم را می توان با یک گروه زنده کامل یا فقط قسمت های خاصی از قطعات پخش کرد و من می توانم آن را تا حد لازم ساده یا پیچیده کنم. من از پس زمینه جاز آمده ام، انعطاف پذیر بودن از نظر موسیقی چیزی است که نمی توانم از آن فرار کنم. یا شاید این ADHD باشد. نمی دانم. برای من کاملاً عادی است که ترکیب های ساز جدیدی را برای همان آهنگ امتحان کنم. بنابراین احساس می‌کنم نمایش زنده همیشه هم برای من و هم برای مخاطبان شگفت‌انگیز خواهد بود.

“Talking in Tongues” اولین نسخه از این آلبوم است. چرا این آهنگ را برای معرفی آلبوم انتخاب کردید و در مجموعه کاری شما چه چیزی را نشان می دهد؟

“Talking in Tongues” تک آهنگ اصلی و آخرین لحظه به آلبوم اضافه شد. فکر می کنم آنها در واقع به من توصیه کردند که تک آهنگ اصلی باشم. من آن آهنگ را به طرق مختلف در طول سال ها نوشته ام و نمی توانستم صبر کنم تا آن را منتشر کنم. هنوز فکر نمی کنم به حداکثر شکوه خود رسیده باشد. بنابراین شاید نسخه دیگری را به عنوان تک آهنگ جایگزین دریافت کنیم. از نظر غزلی، «تکلم به زبان‌ها» در مورد اجازه دادن به نیروهای بیرونی به بدن شما و رها کردن وعده احساس خوب برای لحظه‌ای است. اما این ارواح راهی برای فریب شما دارند و معمولاً به شما آسیب می رسانند.

شما «صحبت کردن به زبانها» را طوری توصیف کردید که گویی در مورد از دست دادن کنترل به نیروهای خارجی است. این موضوع چگونه بر حال و هوای آهنگ و تصویرساز همراه آن تأثیر گذاشت؟

تاریکی، جادوگری و اخطار شدید روی پس‌زمینه‌ی سیاه عمیق، فضای اولیه‌ی پیش‌بینی را برای کسانی که آزادانه با ارواح بازی می‌کنند، چه از بعد دیگر یا از یک بطری، ایجاد کرد.

شما در طول سال ها در ژانرها و صحنه های زیادی کار کرده اید. فکر می‌کنید «Shadowtime» چگونه در فهرست گسترده‌تر شما قرار می‌گیرد و چه چیزی آن را از نسخه‌های قبلی‌تان متمایز می‌کند؟

“Shadowtime” به چیزی که من دنبالش هستم نزدیک تر می شود. هدف این است که همه تأثیرات من را به خوبی ترکیب کنم و صدایی را ایجاد کنم که به عنوان صدای من قابل شناسایی است. این یک هدف پایان ناپذیر است. متأسفانه، زندگی ممکن است به اندازه کافی طولانی نباشد. اما در حال حاضر، “Shadowtime” پایه خوبی را ایجاد می کند و من را از آنچه هنوز گم شده است آگاه می کند. کار با یک تهیه کننده عالی ایده آل خواهد بود. اما این پول است و ما هم سعی می کنیم اینجا غذا بخوریم.

شما اغلب از پایین به بالا به ترکیب بندی نزدیک می شوید. آن روش چگونه بر صدا و ساختار این آلبوم خاص تأثیر گذاشت؟

خطوط بیس در این آلبوم بسیار ابتدایی هستند. جناس در نظر گرفته شده است. همانطور که گفتم، می‌خواستم یک تراک الکترونیکی انجام دهم که در آن حتی نیازی به استفاده از باس واقعی نباشد. بنابراین من از تمام آهنگ های پست پانک مرسوم، مرسوم و مرسوم در TikTok مطلع شدم. تعداد زیادی نت شانزدهم. بنابراین همه چیز کاملاً صاف و پیچیده است و ساخت آن آسان است. من به موسیقی هدبانگر علاقه دارم. و برای من، آن صدای رانندگی، تکراری و بی نوسان فقط می تواند شما را منتقل کند و همچنین هیپنوتیزم کننده باشد.

این آلبوم تا حد زیادی توسط شما نوشته، تولید و اجرا شد و همکار شما رادی لی کولرز در میکس آن مشارکت داشت. این همکاری در این پروژه چگونه شکل گرفت؟

من آلبوم را تولید کردم. منظورم این است که من همه آهنگ ها را ساختم، آنها را مرتب کردم، آنها را ویرایش کردم، شکل دادم، افکت ها را اضافه کردم، نفس ها را برش دادم، تمام رنگ ها، سطوح و غیره را انجام دادم. اما بعد از آن سازهای دیگری که من نمی نوازم ظاهر شدند و همه چیز را پیچیده کردند. رادی به مدت یک دهه و نیم در کنار من بوده که از او یاد می‌گیرم. بنابراین اکنون من کاملاً خودکفا هستم، اگرچه نمی‌خواهم در مورد ایجاد اکولایزرها زیاد یاد بگیرم. و من قطعا نمی توانم ضبط کنم و صدای خوبی از چیزهایی مثل درام زنده بگیرم. سپس رادی متخصص ضبط است، میکس نهایی را انجام می دهد و صدا را حرفه ای می کند. و البته، اگر سؤال عجیبی در مورد ابزارهای حرفه ای یا تجهیزات او داشته باشم، او آنجاست.

حرفه شما شامل همکاری با هنرمندان دنیای پست پانک، الکترونیک، پاپ و تجربی است. چگونه آن تجربیات اعتماد به نفس و تصمیم گیری شما را به عنوان یک هنرمند انفرادی امروز شکل داده است؟

وقتی با شرایط خود بیرون می روید و کارهایی را که مردم از شما انتظار دارند انجام نمی دهید، می تواند باعث انزوا شود و جای خود را به شک و تردید در خود بدهد، زیرا برای رشد در این قلمرو ناشناخته تلاش می کنید. وقتی شخصی مانند لیدیا ناهار ظاهر می شود، یک فرد خارجی که دائماً به جهان سفر می کند، حجم زیادی کار دارد، چیزهای زیادی دیده است و پیروان سرسخت مادام العمر دارد، وقتی شخصی مانند آن ظاهر می شود و از شما حمایت می کند، با شما همکاری می کند، شما را می شناسد و از شما تجلیل می کند، به شما کمک می کند تا به جلو بروید. او من را با بسیاری از شخصیت های شگفت انگیز آشنا کرد و به من الهام داد که به فشار آوردن و بیدار کردن نویسنده ادبی در من ادامه دهم.

شما در مکان های مختلف زندگی و کار کرده اید. آیا بازگشت به کالیفرنیا تأثیر خاصی بر مضامین یا انرژی «Shadowtime» داشت؟

بازگشت به کالیفرنیا پس از گذراندن کل زندگی بزرگسالی ام در ساحل شرقی یک چالش بود. برخی از دوران دبستان را در کالیفرنیای جنوبی و دوران دبیرستان را در منطقه خلیج شمالی گذراندم. خاطرات زیادی به درون او سرازیر شد. کالیفرنیا مثل کشور خودش است و قطعا روح خودش را دارد. از دهه 60، کشف اشکال جدید مواد مخدر و آزمایش، آمیختگی با نوآوری های فناوری در خلیج جنوبی و حضور قوی معنویت های «جایگزین» از روشنایی تا تاریکی بخشی از بافت اینجاست. و احساس کردم دوباره به من مالیده شد. در نوجوانی همه این علایق را تا حدودی بررسی کردم. تمام خانواده من در فناوری هستند. داروهای روانگردان به سادگی بخشی از برنامه درسی در منطقه خلیج بودند، و به ناچار شما با تأثیرات باز کردن آن درها بر ذهن خود مواجه شدید. بنابراین اجازه دادم همه چیزهایی که در ته ذهنم دفن شده بود بدون بررسی دقیق آشکار شود.

با نگاهی به آینده، اکنون که “Shadowtime” در جهان منتشر شده است، بیشتر علاقه مند به دنبال کردن کدام مسیرها یا چالش های خلاق هستید؟

من در حال حاضر سرنخ هایی برای آنچه در آینده می آید ایجاد می کنم. وقتی در سالن هتل Roxy در نیویورک اجرا کردم و آهنگ های پانک قدیمی و موج نو را به سبک تاریک سالن اجرا کردم، آن را دوست داشتم. چند شاخ دوستم دارم من عاشق سوئینگ بیگ باند هستم. پس چه کسی می داند؟ شاید این تمرکز بیشتر باشد. اما با لمس سیلویا. Siouxsie Sioux ‘Peek-A-Boo’ احتمالاً این جهت را به خوبی پوشش می دهد.

عکس ها زاندر فیشکو

با سیلویا نگرو وصل شوید
INSTA | تیک توک |




Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا